منظور شيرازى

آقا محمد ابراهيم دنبلى متخلص به منظور شيرازى و مشهور به نقال، منسوب به دنبلی های شیراز و متولد آن شهر میباشد و نسب او به امیر شهبازخان دوم میرسد. وی به تهران مهاجرت نمود و از شعرای دربار فتحعلي شاه و ندیم خلوت او گردید. آقا محمدابراهیم به تصوف گرایش داشته و با حاج محمدجعفر عارف همدانی و برادرش حاج محمدرضا همدانی که از بزرگان تصوف در زمان خود بود روابط نزدیکی داشت. وی در زمان سلطنت محمدشاه منصب خطابت گرفت. سپس به شیراز رفته و باقی عمر خود را در آن شهر گذراند و در سال 1254 قمری وفات كرده،  ديوانى هم از او به جای مانده. از نمونه شعرهای اوست:

زاهد ار سجده به آن کوی کند عیب مکن                   کز حرم عشق به بتخانه کشد صنعان را