تائب خوئی

نام وی خداوردی است و محل زادگاه وی چورس میباشد.تائب شاعری بزرگوار و دارای عزت نفس و در تقوی و زهد و شایستگی و درک و تفکر بی مانند بود .از راه تجارت روزگار میگذرانید و از دوستان و نزدیکان مرحوم میرزا حسن ریاضی بوده است .به دو زبان فارسی و ترکی شعر میسروده . وی در زمان حکومت امیر احمدخان میزیسته ودر سال 1201 در چورس وفات نمود .مرحوم تائب در گرفتن ماده تاریخ ید طولائی داشته و در باره اغلب وقایع و ساختمانهای عالی زمان خود ماده تاریخهای دلکشی سروده است .غزلهای ذیل از آثار اوست .

در دل ما غم خوبان وطنی ساخته اند               خوش مکانی است در او انجمنی ساخته اند

در ره عشق دل و دین شده تاراج از آنک            چشم جادوی ترا راهزنی ساخته اند

کرده است آنکه چنین طبع تراعهدشکن            متحمل به جفا همچو منی ساخته اند

گل تائب بسرشتند ز درد و غم عشق               به بلا و به عنا ممتحنی ساخته اند

بر بیستون رو ای صبا آگاه کن فرهاد را          که کوهکن شیرین من شیرین تر ازشیرین توست